ถ้าตั้งเป้าหมายแล้วล้มเลิก

เลือกที่จะไม่ตั้งเป้าหมายดีกว่า
(เอาเวลาไปนอนดีกว่า)

สไตล์ส่วนตัว ถ้าเป็นพวกไม่ชอบทำอะไร
ที่ออกแรงไปแล้วไร้ประโยชน์

ส่วนตัวเดิม Introvert + Perfectionist เล็กๆ
พอเริ่มเติบโตขึ้น ก็เข้าใจว่า

การรอพร้อม รอเป๊ะ 100% มันไม่มีจริง
ถ้าไม่เป๊ะ 100% หรือถูกต้อง 100%
มันทรมานและเกิดความเจ็บปวด

คนส่วนใหญ่ที่ไม่กล้าก้าวออกจากComfort Zone
ก็อาจเพราะเหตุนี้ แบบนี้ก็สบายอยู่แล้ว

ฉันยังคิดไม่ครบ จบ ทุกกระบวนการ

ถามว่าคิดครบจบทุกกระบวนการ
แล้วจะเริ่มลงมือทำไหม
ร้อยละ 80 แทบไม่ลงมือทำด้วยซ้ำ

คิดเยอะ คิดนาน คิดแล้วคิดอีก
คิดจนลืมว่าคิด แล้วก็ไม่ตัดสินใจทำ

ถ้าแบบนั้นผมเลือกจะไม่คิดตั้งแต่แรก
เพราะมันเสียเวลา แทนที่จะเอาเวลาไปนอน

จริงๆย้อนกลับมาดูเรื่องการเงิน
ถ้าบอกว่า ตั้งเป้าจะเก็บเงินเท่านั้นเท่านี้

ประกาศทุกปี พูดไปเรื่อยๆพูดได้
แต่พอแต่ละปีทำไม่ได้
คำพูดเหล่านั้นจะไม่มีน้ำหนักเช่นกัน
เหมือนการเชื่อถือไม่ได้

เมื่อเรากำหนดเป้าหมาย
แม้เริ่มคิดเล็กน้อย ลองทำก่อน
พอทำแล้วไม่ใช่ก็แก้ไข ผิดพลาด

วางแผนได้แต่ไม่ต้อง 100% ขนาดนั้น
60-70% ก็เริ่มก่อนได้เลย
เรียนรู้ระหว่างทาง ปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

จงยึดมั่นที่เป้าหมาย แต่ยืดหยุ่นที่กระบวนการ
มองเป้าหมายอย่างไม่ลดละ
ลงมือทำอย่างตั้งใจและมีวินัย
คิดเยอะ คิดมาก ท้อแท้ ถอดใจ
ความดูถูกมากมาย หรือทำให้รู้สึกไม่ดี

รับเข้ามามากๆไม่ได้เป็นแรงเสริม
ให้เราไปสู่เป้าหมายได้

ถ้ามีสติ คงต้องเลิกซะ เลิกคิดเลิกฟัง
แล้วก็ลงมือทำต่อไป

วันที่ถึงเป้าหมาย สิ่งที่ไม่ส่งเสริม
ก็อาจจะอยู่ที่เดิม
ในขณะที่การลงมือทำ
อาจทำให้เราถึงเป้าหมายไปแล้ว

นพ.ภาณุวิชญ์ สุวรรณน้อย