เวลาเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ จะเข้าใจว่าเราไม่ได้เก่งเสมอไป

ทุกๆครั้งที่ผมเรียนรู้สิ่งใหม่
ตั้งแต่การที่เราชอบคณิตมาก แต่ต้องอ่านชีวะ
เจ๋งคณิตแต่ต้องไปเรียนหมอ

การจบหมอแล้ว ข้ามไปเรียน MBA
จบMBA ข้ามไปเรียนบัญชี
จบบัญชีแล้วข้ามไปเรียนกฏหมาย

จบหมอข้ามไปเรียนนักวางแผนการเงิน CFP ,CISA

พูดเสมอว่าไม่ง่าย เน้นไปทางยากเลยแหละ 555
ทุกครั้งที่เริ่มเรียนใหม่
จะเกิดคำถามเสมอที่ว่า

ยากจัง ไม่เห็นรู้เรื่องเลย ทำไมเราโง่จัง อ่านไม่เข้าใจ
ใช่ครับทุกครั้งที่เรียนรู้สิ่งใหม่ๆผมมักเจอปัญหานี้เสมอ

ชุดคำถามถัดมาก็แทรกมาอย่างไว
ชีวิตเราดีอยู่แล้ว จะมาทำตัวเองให้ทรมานและลำบากทำไม 555

ก็เลยต้องปลอบใจตัวเองที่ว่า
ก็เพราะมันเป็นเรื่องใหม่สิ่งใหม่ไง
เราแค่ยังไม่ชิน ไม่ใช่ไม่เก่งนะ
เรายังพึ่งเริ่ม ใช้เวลากับมันน้อยอยู่เลย
จะแป๊บๆเก่งระดับปีศาจเลยก็คงไม่ใช่

ทุกอย่าง ทุกเรื่องราวต้องใช้เวลา
ซึ่งแน่นอนว่า ถ้าใช้เวลามากพอ
ให้ความรักกับสิ่งนั้นมากพอ เราเก่งได้แน่นอน
แม้ว่าจะไม่ได้รักหรือชอบมันขนาดนั้น

ทุกทักษะและการฝึกฝนจะพาเราไปพบอีกพื้นที่หนึ่งเสมอ ลองทำให้สุดดูแล้วนายจะเจอสิ่งนั้น

ส่วนคำถามที่ว่า ชีวิตดีอยู่แล้วจะมาลำบากทำไม
ตอนนี้ก็ยังมีแรง ทำไปก่อนเถอะ
ยังสนุกและมีความสุขก็ทำไป

ความทุกข์และความไม่สบายใจ
เป็นเพียงอุปสรรคที่เข้ามาขวางกั้น
ก็เหมือนกำแพงที่มาตั้งต่อหน้าเรา

เราจะข้ามกำแพงนั้นหรือเดินอ้อมก็สุดที่เรา
ปัญหาหนึ่งอย่าง ไม่ใช่การแก้ด้วย 1 วิธีเสมอไป

เพราะตอนผมเรียนคณิตศาสตร์
1 ปัญหาทางคณิตศาสตร์อาจแก้ได้ด้วย 5วิธีที่แตกต่างกัน ถ้าเรายึดเพียงแค่ 1 วิธีนั้น

เราจะไม่ได้ความคิดสร้างสรรอีก 4 วิธีที่เหลือ
บางครั้งความคิดสร้างสรร4วิธีนั้นก็ทำให้โลกน่าอยู่มากขึ้นนะ