เห็นประเด็นที่ว่า เรื่องมหาวิทยาลัยและใบปริญญาเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย…

เห็นประเด็นที่ว่า เรื่องมหาวิทยาลัยและใบปริญญาเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย ในฐานะที่ผมเป็นคนหนึ่งที่เรียนหลากหลายใบจนแทบไม่ได้นอน
ก็มานั่งคิดจริงๆว่า เปลืองจริงๆ 5555
ใช้เงินกับการเรียนไปเยอะมาก ราวๆ 7 หลัก
ตอนแรกที่เริ่มเรียน เพื่อต่อยอด เข้าใจเนื้อหา
พอเรียนแล้ว ผมมักตั้งโจทย์ว่า
"ถ้าเรียนแล้วไม่คุ้ม ไม่ต้องลงเรียนนะ"
"หลังเรียนจบ หรือขณะเรียนต้องสามารถสร้างมูลค่าจากสิ่งที่เรียนได้"
"ผลตอบแทนหลังจากที่เรียนแล้วควรอยู่ที่ 3-5 เท่า"
"ถ้าเราไปเรียน ก็เสียทั้งเงิน เวลา และโอกาสในการหาเงินเพิ่ม"
"เรียนแล้วต้องคุ้ม ไม่ใช่แค่เอาวุฒิแต่ต้องเอามาใช้ให้ได้จริง"
มีหลายใบแปะฝาบ้านไม่มีประโยชน์
ถ้าไม่สามารถเปลี่ยนเป็นรายได้ให้เราได้
เรียนอย่างมีวัตถุประสงค์ และวางแผนการเรียนให้ดี
แต่เมื่อเรียนหลากหลาย และเยอะไปนิด
เริ่มรู้สึกว่า หลายหลักสูตรมีเนื้อหาที่ทับซ้อนกัน
บางที่ก็สอนง่าย บางที่ก็สอนยาก ถึงยากมาก
แต่เอามาใช้งานได้ค่อนข้างดี
ในมิติที่หลากหลาย ส่วนทับซ้อนคือความสินเปลืองและฟุ่มเฟือย
ใน 100% ไม่มีทางที่เราจะเอาองค์ความรู้มาใช้ 100%
เพียงแต่เราต้องมองว่าเราชอบหรือไม่ชอบ
หรือถนัดอะไรมากกว่า
หยิบสิ่งนั้นมาสร้างในแบบที่เราเป็นและเราถนัด
ส่วนเรื่องรายได้ตามมาเองแหละ
ส่วนในปัจจุบัน หลายๆมหาวิทยาลัย เริ่มมีการปรับตัว
ทั้งเรื่องการเรียนในรูปแบบออนไลน์
การเรียนที่หลากหลาย
ความแตกต่างของหลักสูตร
หรือแม้กระทั่ง AI ที่เข้ามาแล้วกระทบภาคการศึกษาอย่างมาก
แต่ไม่ว่าจะเป็นผู้เรียน หรือสถาบันการศึกษา
ก็ล้วนแต่ต้องปรับตัว
แต่เรื่องความฟุ่มเฟือย ผมก็เห็นด้วย
แต่สุดท้ายก็อยากให้มองที่เป้าสุดท้ายปลายทางก่อนเลือกเรียน
เพราะแต่ละท่านคงมีวัตถุประสงค์ก่อนตัดสินใจเรียนก่อนเสมอๆ
ไม่มีใครอยากจ่ายเงินแพงๆ เพื่อไม่ได้เรียน
เว้นแต่บางที่จ่ายเพื่อหา Connection ในลำดับถัดไป
แชร์มุมมองในฐานะ อยากเรียนไม่ได้นอน