ถ้าผมสมัครรอบพอร์ตแบบสมัยนี้ผมอาจจะไม่ติดหมอ

ถ้าพูดเรื่องการเรียนและการสอบหมอในอดีตของผม
เริ่มจากผมมีไฟอย่างมากมายกับการอยากเรียนวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์

แต่โชคชะตาสะดุดหกล้ม 555
ตอนม.3 ผมเคยได้ไปถึง สอวน คณิตศาสตร์ ค่าย 2
(สมัยผมเข้าเด็กสุดคือ ป.6 จะร้องไห้55)
และได้สอบติดโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ในรอบแรก
แต่รอบสองผมไม่ติดนะ
ม.ปลายก็เลยยังได้เรียนที่จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง

การเรียนของผมเรียนโรงเรียนประจำมาตั้งแต่ม.1
การเรียนพิเศษจะได้เรียนจริงๆจังๆก็แค่ตอนปิดเทอม
ซึ่งปิดเทอมม.ต้นก็เรียนที่ต่างจังหวัด
จริงๆก็ไม่ค่อยรู้จักการเรียนพิเศษมากนัก

พอได้เข้า สอวน.แล้ว ก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่าเรียนในค่ายก็ได้ประโยชน์มากแล้ว ได้คิดวิเคราะห์และศึกษาด้วยตนเอง

หลังจากที่ไม่ได้ไปต่อมหิดลนั้น ก็เลยคิดว่า งั้นก็เรียนคณิตต่อเลย เป้าหมายไม่เคยมีหมอมาก่อนเลย คิดแค่เข้าค่าย สนุกกับการเรียน และเรียนไปเรื่อยๆ
ม.4ก็เลยเรียนคณิตจบของม.ปลายในเทอมเดียว
ก็หนักอยู่ แต่ตอนนั้นได้คณิตวิชาเดียวจริงๆ555
อย่าถามวิชาอื่นนะด๋อยมาก

ม.4ก็ติด สอวน คณิตเหมือนเดิม ไปค่าย 2 อีก
พอจะขึ้นม.5 เวลาเรียนพิเศษก็ไม่มี 555
ก็จำได้ว่าของบทางบ้านมา 20,000 บาท
แล้วจัดตารางเรียนเอง หาที่เรียนเอง อาจารย์เอง
เป็นการเข้ามาเรียนที่ กทม.ครั้งแรกในชีวิต
สมัยนั้นยังไม่มีการเรียนกวดวิชาชื่อดังๆในต่างจังหวัด
(พึ่งมีตอนผมม.5ไปม.6นะ)

สมัยเรียนก็ไม่ได้เป็นเด็กตั้งใจเรียนขนาดนั้น
ไปเตะบอลบ้าง นั่งท้ายๆห้องบ้าง 555 เล่นกีฬาบ้าง
เกรดแย่สุดคือ 1.5 เลยนะ 555
ตอนม.5 อยู่ๆธงก็เปลี่ยน
เราอาจจะเป็นคนที่ไม่ได้อยากเป็นหมอมาตั้งแต่ต้น
แต่แบบเดี๋ยวสอบผ่านเป็นหมอให้ก็ได้นะ

สิ่งที่คิดตอนนั้น เก่งคณิตศาสตร์อย่างเดียว
จะไปทำยังไงให้สอบหมอติดหรอ
ไม่มีทางหรอก 555 จะบ้าหรอ วิชาอื่นดึงหมดเกลี้ยงแน่

พอโจทย์มาแบบนั้น คนที่คิดอย่างคณิตศาสตร์มาก่อน
เลยบอกว่า งั้นเอาวิชาที่ไม่ชอบมากางทั้งหมด
เอาวิชาที่ชอบมากางทั้งหมด

ผมใช้หลักง่ายๆ ถ้าอ่านชีวะไม่จบ ห้ามทำโจทย์คณิต
สมัยนั้นจะร้องไห้เลยครับ 555
คนที่วันๆแก้แต่โจทย์เลขทั้งวันทั้งคืน
คณิตมาก็นั่งพิสูจน์สูตร
Algebra inequality geometry มาเลย 555
แต่พอไม่ได้ทำโจทย์เลขเหมือนขาดใจ
แต่ผมตั้งCondition และเงื่อนไขบังคับก่อนไว้
ก็ต้องเคารพตามเงื่อนไข
สรุปอ่านไปร้องไห้ไป 555 แต่ก็ได้สอบผ่าน สอวน.ชีวะค่าย 1 จนไปถึงค่าย 2 ได้

ตอนแรกที่ตั้งเป้าแบบนั้นเพียงเพราะว่า
ถ้าเราได้ความรู้จากการอ่านชีวะ
เราจะได้วิธีการอ่านหนังสือเพื่อท่องจำไปสอบ
การอ่านอย่างเข้าใจ แล้วจำได้ มีประโยชน์มาก
การเข้าค่าย ก็เหมือนการได้ฝึกภาษาอังกฤษไปด้วย
เพราะสไลด์และหนังสือเป็นภาษาอังกฤษ
แล้วถ้าฝึกผ่านไปได้ เราก็จะได้ทักษะในการไปอ่านสอบไทยสังคมด้วย

ก็เลยลุยชีวะไป ในขณะเดียวกันก็ไม่ทิ้งคณิตศาสตร์มาตั้งแต่ต้น คณิตชีวะแบบคู่ขนานมาโดยตลอด จึงชินกับการทำสิ่งที่ไม่ชอบได้ง่ายๆหน่อย

พอได้คณิต ม.5ตอนนั้นผมก็เริ่มทำโจทย์คณิตละ
แล้วอ่านหนังสือเองล่วงหน้าไปด้วยเช่นไฟฟ้าก่อนเรียน 3 รอบ แล้วก็อ่านเองล่วงหน้า

ผมอาจจะไม่ได้เรียนพิเศษเหมือนคนอื่น
ไม่ได้มีเวลามากเพราะเวลาส่วนใหญ่อยู่ในค่าย
รวมทั้งอยู่โรงเรียนประจำอีก มีเวลาเรียนพิเศษน้อยอยู่

ผมเห็นรุ่นพี่ของโรงเรียนติด MDX มข ในสมัยนั้น
ผมเลยถามรุ่นพี่ว่าเตรียมตัวอย่างไร
ก็ลองปรับๆตาม

คณิตและภาษาอังกฤษนั้นสำคัญ
ถ้าคะแนนผ่านตัดคนได้เยอะมาก

นอกจากคณิต ชีวะ ก็มาเติมภาษาอังกฤษแบบจริงจัง
น่าจะเรียนเกือบทุกคอร์สของสถาบันที่ร้องเพลง
มีที่นั่นจริงๆ นั่งร้องเพลงวนๆไป

ก็ยังไม่มั่นใจหรอก ความรู้ก็ตามไม่ทันเพื่อนวิชาอื่น
ก็เลยยืมหนังสือรุ่นพี่มาอ่าน
แล้วก็อ่านจริงจังมาก
ดีที่สมัยนั้นไม่ได้เก่งอะไรเลย
แค่อยากเข้า สอวน ชีวะ
ถ้าโจทย์คือสอบเข้าค่ายไปได้ คงไปต่อได้แหละ
ถ้าสอบเข้าไปไม่ได้ก็แยกย้าย
ดันสอบผ่าน(ยังคิดทุกวันเลยไม่น่าสอบผ่านเลย ขำๆ)

พอจบม.5 คิดแค่ว่าจะใส่สุด ในค่าย
หรือค่าย 2 พอแล้วไปเตรียมสอบ ก็เลยพอ
สรุปก่อนขึ้นม.6 มานั่งเรียนทุกคอร์สไม่ได้หรอก
ได้ลงแค่ตะลุยโจทย์ ที่เหลือต้องอ่านเอง
ก็หนักอยู่ จัดตารางเอง เลือกเอง วางแผนเอง
แล้วก็ของบแม่เองด้วย
จุดเริ่มต้นของเรียน8โมงเช้าถึง 2 ทุ่ม แบบคูณ2
เวลาน้อย คอร์สร้อยลักสูตร มีเวลาเรียน 1 เดือน

ม.6 ก็เรียนอยากให้เรียบร้อย
เปิดมาคิดว่ายังไม่พร้อม เลยได้กลับบ้านเรียนพิเศษบ้าง พักบ้านญาติ เรียนเพิ่มช่วงเย็น
ตอนนั้นเหนื่อยมากและหมดไฟ
โทรไปปรึกษาพี่ปุญญ์ พี่ได้กล่าวว่า จะสู้ต่ออีกเดือนแล้วจบ หรือจะเหนื่อยอีก 1ปี
เราในสายแบบเหนื่อยสั้นๆว่างยาวๆ ก็เลยอัดเต็ม 1 เดือนสุดท้ายก่อนสอบ MDX (เปิดม.6 3 เดือนสอบติดเลย)

อ่านไปเต็มที่ แต่ไม่ไหวละ 555
สรุปไปสอบ ก็สอบปกติ ข้อสอบเก่าอะไรก็ไม่เคยเห็นเลย
สอบเสร็จก็นั่งเล่น DoTA ทุกวันเลย 555
วันประกาศผลสอบยังนั่งเล่นเกมส์อยู่เลย
อยู่ๆก็เลยเปิดผลสอบตอนนั่งร้านเกมส์
สอบผ่าน จำได้ดีใจทุบคีย์บอร์ดจนพี่ร้านเกมส์บอก
น้องใจเย็น ของพังพี่ปรับนะ 555

แล้วเหมือนต้องเดินทางไปขอนแก่นอีก
เพื่อไปสอบภาษาอังกฤษและสอบสัมภาษณ์
คุ้นๆว่าตอนนั้นอะ บอกแม่ว่าเดี๋ยวไปคนเดียวได้
เดี๋ยวเดินทางไปเอง เดี๋ยวไปสัมภาษณ์กับสอบภาษาอังกฤษที่คณะเอง

ส่วน Portfolio ตอนนั้นไม่ได้คิดเลย
จำได้ว่าไม่ได้ทำ ไม่ได้เตรียมจริงๆ
หาเจอเกียรติบัตรอะไรก็รวมๆไว้
แล้วใส่ซองPlastic ไป ยังอายกรรมการอยู่เลย
(ในใจคิด ผลสอบออกแล้ว ถ้ายึดผลที่Portfolio ผมตกแน่ๆ เหมือนเอกสารใส่ซองPlastic ธรรมดาเลยจริงๆ)

ไปสอบภาษาอังกฤษที่คณะสมัยนั้น
แล้วก็สัมภาษณ์ไป จำได้ว่าไม่ได้ตอบโลกสวยมาก
คิดว่าตอบตามความเป็นจริงเลย
คุ้นว่ามีคำถามเรื่องไกลบ้าน ผมไม่ติดนะ
แล้วก็ผ่านสัมภาษณ์ไป เรียกรายงานตัว

ตอนนั้นเข้าใจว่า Portfolio เป็นเพียงคะแนนส่วนเดียว
แต่อาจจะไม่ใช่ส่วนหลักมาโดยตลอด

จำได้ว่าสมัยเรียนก็มานั่งนับ
ค่าเรียน ค่ากิน ค่าเทอม และงบทุกอย่างที่ใช้ตอนเรียนม.ปลาย รวมค่าเรียนพิเศษ ค่าเดินทาง งบเบิกรายสัปดาห์ ค่าท่องเที่ยวส่วนตัว ทั้ง 3 ปี คือ 2.5แสน (แบบไม่ได้ทุน) ก็คิดว่า ก็เป็นตัวเลขที่ไม่แย่มาก กับต้นทุนที่ลงทุนไปแล้วติดหมอได้

หลังจากสอบติด มข แล้ว
สมัยก่อนสอบโควต้า มอ ผมก็ไปสอบกับเพื่อนๆ
ตอนแรกคิดในใจว่า ถ้าคะแนนถึงจะเลือกวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ที่ มอ เพราะ สอวน ก็เรียนที่ มอ.อยู่ละ
สรุปคะแนนไปถึงแพทย์ มอ.

ทางโรงเรียนก็อยากให้เลือกแพทย์

ความยากของเรื่องนี้คือ หลายๆคนที่ไม่ได้มีไฟในการเป็นแพทย์แบบ 100% อาจจะถูกป้อนเข้าระบบก็เป็นได้

ถ้ามีคนที่ไม่ได้อยากเป็นหรือมีที่เรียนแล้วก็จะกันตำแหน่งที่เพื่อนจะได้ตัวจริง กลายเป็นสำรองแทน ตอนนั้นก็รู้สึกไม่ดีเรื่องนี้(ควรให้คนที่เขาอยากเป็นได้เป็นหมอ การเลือกแบบนี้กันเพื่อนเลย ขออภัยจริงๆ)

คนที่มีความชื่นชอบพิเศษ ถ้าได้ไปตามทางเขาจะไวมาก เส้นทางนี้ชอบก็ไกล ไม่ชอบก็เรียนจบได้ หรือจบเส้นทางได้เช่นกัน (คงได้ยินข่าวมาบ้างแล้ว)

สุดท้ายติดแพทย์ 2 ที่ ก็เลือกที่ มข (12K) ค่าเทอมถูกกว่าราวๆ 10,000 บาท ถ้าจบแล้วจะเรียนที่ตั้งใจใหม่เหมือนป.ตรี (นั่นแหละฮะ ที่มาของอยากเรียนไม่ได้นอน)

ใช้งบให้น้อยที่สุด เพราะถ้าเรียนหลังจากเรียนแพทย์แล้วคงใช้เงินอีกไม่น้อยเลย ม.ปลายยัง250K

หลังจากสอบผ่านก็ม.6เกือบไม่จบ 555
สอบตกเป็นว่าเล่น ไปนั่งแก้จนอาจารย์เบื่อเลย
เกรดตอนม.6ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ฮะ

จำได้ว่าตอนม.6 พึ่งจะเริ่มเรียนวาดรูปกับเล่นดนตรี(ไวโอลิน ซอ) แล้วก็เต้น K-POP 555

ในคณะที่เราเล่นแล้ว เข้าใจความรู้สึกคนกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยเลย เครียดมากแน่ๆ

อีกมุมมองสำหรับผมนะตอนนั้น
บอกแม่ว่า ถ้าผมเรียนแย่มาก จนสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ผ่านเลย ก็คงยื่นใบที่เข้าค่าย สอวน.ไม่ค่ายใดก็ค่ายหนึ่งเข้าคณะวิทยาศาสตร์แหละ(ตรงตามเป้าประสงค์ผมอยู่ละ)

ตอนนัันมีแค่นัันจริงๆ ไม่มีความเด่นอย่างอื่นใดๆเลย
Portfolio ก็เป็นเกียรติบัตรใส่ซองด้วย
ไม่เรียบร้อย ไม่มีหน้าปกติ ไม่มี Introduction ใดๆ
จริงๆแอบไม่เตรียมเพราะไม่ติดก็ได้ไปเรียนคณิต
สรุปก็ติดไป

มุมมองคงมองหลายๆมิติแหละ

สุดท้ายก็รับปากแม่ว่า สอบเข้าได้ก็คงเรียนได้แหละมั้ง
จะพยายามเรียนให้จบนะ แต่ไม่สัญญา555

แต่ถ้าเรียนจบจะเรียนที่อยากเรียนต่อ

ภาคต่อของเรื่องนี้คือ 4ปี หลังเรียนจบ
ได้ป.โท MBA Finance หอการค้าไทย
ป.โท MAP บัญชี มธ
CFP
CISA

นั่นคือ 4 ปีหลังจากแพทย์ที่เหมือนเรียนป.ตรีใหม่ไง
เรื่องก็ประมาณนี้

คำพูดที่ว่าหลังจากเป็นหมอจะเป็นอะไรก็ได้
อันนี้จริง แต่ถ้ามีอันที่ชอบก็ให้เขาไปเถอะ

แต่จบอย่างอื่น จะเป็นหมอไม่ได้
ไม่จริง คนไปเรียนหมอใหม่ก็เยอะแยะ

ส่วนมุมมองผม ถ้าลูกหลานมีความเก่งเฉพาะทางอยู่แล้ว ให้เขาเก่งในแบบของเขาไปเลย อย่าไปให้เขาเสียแรงกายแรงใจในสิ่งที่ไม่ใช่ เพราะไม่ใช่ทุกคนจะรอดจากสนามนี้ และพรสวรรค์ของใครบางคนอาจหายไปก็เป็นได้

แพทย์ไม่ใช่ไม่ดี แต่ทุกวิชาชีพมีความสำคัญ
ทุกคนเติบโตมาได้อย่างดีได้ ผ่านมุมมองและมิติที่จัดการด้วยตนเองได้

เรื่องรายได้ ทุกอาชีพร่ำรวยได้ ถ้าเราไปได้เจ๋งเพียงพอ
หรืออยู่ค่ามาตรฐานและยังมีอัตราจ้างหรือความต้องการของตลาดก็ยังเป็นประโยชน์กับโลกมนุษย์อยู่ดี

ส่วนเกณฑ์อื่นๆในปัจจุบันถ้าผมยื่นไปคงตกแน่ๆ
ไม่ถูกคัดเลือกชัวร์เลย
รวมทั้งคงไม่มีงบประมาณขนาดนั้นที่จะเตรียมพอร์ตได้
มีแค่ทางเดียวที่ผมทำได้คือสอบให้ผ่านเท่านั้นเอง

ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีหรือโชคร้าย
แต่ทุกข้อจำกัดมีข้อดีเสมอ
และข้อจำกัดที่มากพอใจ จะดึงศักยภาพสูงสุดเรามาได้

หมอโอ๊ต อยากเรียนไม่ได้นอน