มี CFP ดีไหมและดีอย่างไร ?

ถ้าถามผมในฐานะคนหนึ่งที่ถือ CFP มาเกือบจะ 2 ปี

ผมมาด้วย Passion ตอนเริ่มต้นที่ว่า อยากเรียนรู้เรื่องการเงิน บัญชี ภาษี กฏหมาย เศรษฐศาสตร์ อสังหา

หัวหน้าก็พาเริ่มต้นด้วยเป็นตัวแทนประกัน
การเป็นตอนนั้นเพื่อนับชั่วโมงให้ครบ แล้วสอบให้ผ่าน
ทำเคสให้เยอะเพื่อเก็บประสบการณ์ 3ปี
สุดท้ายก็เป็น CFP ได้

ความยากในตอนนั้นสำหรับผม กลางวันทำงานหมอ
กลางคืนทำงานวางแผนการเงิน 2ทุ่มถึงเที่ยงคืน
เขียนแผนทุกวัน ส่งออกทุกวัน วันละ 2-4แผนตลอดคืน
ช่วงแรกโหดกว่า เปิดสัมมนา บรรยายกลุ่มย่อย
วางแผนการเงินฟรี สมัยก่อนแก้หนี้กันก็เยอะ
ก็เดินเข้าธนาคารไปคุยกับหน้าเคาน์เตอร์ให้
ผมทำขนาดนั้น แล้วพัฒนาด้วยหาผลิตภัณฑ์มาเสริม

ทำไปเพลินมา ประสบการณ์ก็เยอะขึ้น
ไม่ได้เน้นสอบแค่ผ่าน แต่เอาความรู้ไปใช้แก้ชีวิตจริง
ตอนนั้นผมไม่สนใจ Pattern เลย
คิดแค่ว่าทุกเคสที่เข้าก็เหมือนข้อสอบแหละ
ถ้าแก้ไม่ดีก็สอบตกอยู่ดี
หรือจะขายของมากเกินไปก็ใช่เหตุ แผนจะไม่ดีเลย

สมัยนั้นลำบากมากในมุมมองผม
ต้องนั่งเครื่องบินมาเรียนทุกวันเสาร์ 3เสาร์ติด
ค่าเรียนก็แพง แถมมีค่าเครื่องที่พักอีก ค่าสอบไปอีก
ทุกวันนี้สะดวกสบายกันมากขึ้น มีทั้งออนไลน์
ไม่ต้องเสียค่าเดินทางที่พัก
เดินทางมาสอบปัจจุบันก็มีภูมิภาคแล้ว สะดวกขึ้นนะ

ในระหว่างที่เรียนสำหรับผมหนักมาก555
ช่วงแรกๆทำงานหมอ รพ รัฐ ขึ้นเวลาวันเว้น 1-2วัน
เท่ากับ 1 วันอยู่เวร อีกวันขอนอนเถอะ ไม่ไหว555

จำได้ว่าบินมาเรียนอัดกาแฟ 2แก้ว(ปกติไม่ดื่มกาแฟ)
มานั่งเรียน 555 ใจรักเรียนก็ต้องสู้หน่อย
กลางคืนอยู่เวร เช้าลงเวร บินมาเรียน CFP
ภาพจำยังชัดมาก ก็ยังงงตัวเองจะสู้อะไรขนาดนั้น 555

ปีที่งานก็หนักอยู่ แต่ออกมาเรียนMBA Finance เพิ่ม
ก็ผ่าน ชุดวิชาที่ 1-3 ในปีแรก ไฟกำลังมา
เลยMBA ยังไม่จบดี อยู่ระหว่างนำเสนอIS
ไปเรียนโท บัญชี มธ ต่อ 5555 พร้อมกับเตรียมสอบ 4.1 4.2 จำได้ว่าช่วงนั้นร้องขอชีวิตมากๆ 555 จริงๆตอนนั้นอ่านสอบชิงทุน AISA ด้วยนะ นี่แหน่ ของเดิมไม่หนักพอ

ชุดวิชาที่ 4.2 รอบแรกก็ตก 555(คิดในใจเรียนกนัดเบอร์นี้ ผ่านก็แปลกละ 555)
ขณะที่ 4.2 ยังไม่ประกาศผลสิ่งที่ผมทำเลยคือ รับวางแผนการเงินแบบไม่คิดอะไรเลย ไปเกือบ 120 คน แบบเข้มๆ 60 เคสใน 3 เดือน ที่เหลือกระจายไปหลังจากนั้น เพื่อให้ผ่าน 4.2 ผม Hold IS ไปเทอมนึง แต่พอไปสอบรอบถัดไป 3 เดือนก็สอบผ่านเลย แต่ 4.1 ยังไม่ผ่าน ผมมาผ่าน 4.1 หลังผ่าน 4.2 ไป 1 ปี ผมอาจจะเป็นคนที่ไม่เข้าใจว่าทำไม 4.2 ยาก เพราะตัวยากที่ผมแพ้ทางคือ 4.1 สมัยนั้น ก็เลยช่วงปีสุดท้ายตอนนั้น ทิ้งทวน และได้ข่าวว่า จะมีการชิงทุน CISA Scholarship ในปีถัดไป ในใจคือ เงื่อนไขบังคับก่อนคือการมี AISA ก่อน 26 กุมภาพันธ์

ผมเลยตัดสินใจว่า งั้นลากป.โท บัญชี +IS ให้จบเทอมนั้น แล้วถ้า 4.1ไม่ผ่านของ CFP ผมจะเลิกเรียน CFP ละ 555 แต่สรุปรอบนั้นสอบผ่านนะ รอดไป เกือบไม่ได้เป็นละ โดยตอนนั้นอ่าน 3 เดือน อ่านทุกวัน ฟังเสียงในหัวทุกวัน จนจำได้แล้วว่าหน้าถัดไปหรือประโยคถัดไปคืออะไร (สมัยนั้นยังไม่มีVDO ย้อนหลังเหมือนสมัยนี้)

หลังจากที่ลาก 3 เดือนเพื่อเคลียร์ CFP ไป
ในจังหวะที่จะเข้าปิดเทอม หรือช่วงปีใหม่
คนอื่นได้สังสรรมีความสุข

ผมนั้นนั่งอ่าน AISA ทุกวัยเลยตลอด 3 เดือน
อ่านจนเบื่อ เซ็ง555
มีความโชคไม่ดีอีกคือ ก่อนสอบ 2 วัน
ไปกินอาหารไม่ดี ท้องเสีย ไข้ 40 เกือบ Shock
นอน รพ อัดยาจัดเต็มมาก ตอนแรกจะเลื่อนสอบ
เพราะน่าจะไม่ไหว

แต่ถ้าอยากเป็น CISA Scholarship รุ่นแรกหลังปรับหลักสูตรใหม่ ก็ต้องไปสอบวันนั้น
เลยขอทำเรื่องปฏิเสธการรักษาแล้วเอายากินไป
ตำได้ว่าวันสอบนั้น ยังขอกรรมการว่าขอเอาเกลือแร่เข้าไปในห้องสอบด้วย กับเผื่อเข้าห้องน้ำบ่อย แล้วก็กินยาให้อาการพอไปสอบได้ แต่ก็หนักหน่วงจริงๆ สรุปก็ผ่าน AISA มาได้

พอได้ AISA ก็ได้ทุนอบรมและสอบ CISA Advanced ต่อเลย ก็เลยตั้งใจอ่านวันละ 12-15 ชั่วโมงต่อวัน(ทำงานด้วยนะ แต่ถ้าว่างก็อัดหูฟังไว้ข้างนึงเรียนวนๆไป) ทำต่อเนื่อง 45 วันติดต่อกัน อ่านหนังสือจนเบื่อและท้อ อ่านไม่ทัน ตอนนั้นก็เรียนป.โท บัญชี เทอมสุดท้ายด้วย ตอนนั้นโฟกัสมาก ทำให้หลุด B+ไปหนึ่งตัว แต่ไม่เป็นไร สรุปก็สอบผ่าน CISA Advanced

สำหรับผมมันโหดร้ายมากตลอด 9 เดือน
โท บัญชี IS AISA CISA CFP 4.1 พร้อมกันในเวลาเดียวกัน เก่งคือคำตอบนั้นไม่ใช่เลย คือการมีวินัย ความอดทน การไม่ยอมแพ้ การตั้งเป้าหมายและมุ่งมั่นต่างหาก ระหว่างทางถ้าจิตใจไม่เข้มแข็งหรือแข็งแรงพอ พังแบบร่วงได้ง่ายๆ

พอผ่านมาตลอด 4 ปีที่เรียนมา สรุปได้เดิมแพทยศาสตร์อยู่แล้ว ป.ตรี 1 ใบ แล้วจบ MBA Finance MAP โท บัญชี มธ CFP CISA ก่อน 30 ปีตามเป้าหมาย

หลังจากนั้นก็ได้ถูกชวนให้ร่วมสอนติวชุดวิขาที่ 6
ในใจตอนั้นปกติวิทยากรต้องอายุ 40-50 ปีกันหมดแล้ว เราจะยังอ่อนด๋อยและน้อยประสบการณ์แน่เลย ยังคงกังวลนะ แต่ถ้าอาจารย์เห็นศักยภาพงั้นสอนให้ได้ครับ ตอนแรกก็ไม่คิดจะทำเยอะ แต่พอทำไปแล้วหนังสือก็หนาขึ้น แม้จะใช้เวลา 7 วันในการเขียนทั้งเล่ม เฉลยข้อสอบเก่า 3 ชุดและเพิ่มเติมเนื้อหาที่คิดว่าจำเป็นสำคัญหรืออาจจะไม่ค่อยมีที่ไหนสอน แต่ผมก็ยังใช้และทำงานอยู่ก็เติมเข้าไปให้ (เดิมผมสอนน้องในทีมอยู่แล้วตั้งแต่ ชุดวิชาที่ 1-6) และตอนนั้นการถ่ายทอดออกไปในวงกว้างคงช่วยคนอื่นๆได้มากขึ้นก็เลยตอบรับการสอนไป เหมือนอาจารย์แพทย์ท่านหนึ่งเคยกล่าวกว่า เรารักษาคนไข้ 1 คนก็คือ 1 คนหาย แต่ถ้าเราสอนให้เขาเป็นแพทย์ที่ดีได้ แพทย์ที่ดีจะช่วยรักษาคนให้หายได้มากขึ้น และถ้าวันหนึ่งเราแก่เฒ่าไปคนรุ่นใหม่ๆนี่แหละคือคนที่จะมาดูแลเรา ผมก็เลยมองว่า การสอนCFP ตอนนั้นเหมือนการสอนให้มี CFP ที่ออกไปช่วยลูกค้า(แบบช่วยจริงๆนะ) และผมก็คิดอีกมุมนึง ถ้าวันนึงผมแก่แล้วทำแผนไม่ไหว ก็จะมีรุ่นน้องฟนี่แหละที่กลับมาช่วยดูช่วยทำหรือช่วยคิดได้

ถามมี CFP คุ้มไหม ก็ยังเป็นคำถามที่ผมถามตัวเองก่อนต่ออายุคุณวุฒิวิชาชีพ

แต่ถ้าถามว่าเรียนแล้วได้อะไรไหม อย่างน้อยสายตาเราก็เห็นแผนการเงินแบบเป็นองค์รวมมากขึ้น

ไม่ได้มองการเงินแค่ด้านเดียว มองรอบด้าน
ระวังหน้าระวังหลังให้ลูกค้า
คิดเผื่อแต่ไม่คิดแทน และให้ข้อมูลที่ควรถ้วน
ผมยังคิดเสมอ โจทย์มา 1 ข้อ ไม่ควรตอบได้แบบเดียว
ผมอาจจะชินกับหนังสือที่เคยอ่านตอนสมัยเด็กๆ
คณิตศาสตร์โอลิมปิกของอาจารย์ดำรงค์ ทิพย์โยธา
ท่านไม่เคยเขียนโจทย์ 1 ข้อที่แสดงวิธีทำได้แค่ 1 วิธี
โจทย์ 1 ข้อเขียนแสดงวิธีทำได้ 3-5 วิธี
แต่คำตอบสุดท้ายอาจจะเท่ากันแล้วแต่ว่าจะเลือกวิธีไหน

แผนการเงินผมก็คงคิดงั้น ถ้าเราพยายามหาคำตอบที่ถูกต้องที่ถูก เราอาจจะขาดหรือมองประเด็นไม่ทั่วหรือดูไม่ครบ ทุกแผนการเงินและสมมติฐานมีความเป็นไปได้เสมอ มีหลายตัวเลือกก็เหมือนมีหลายวิธีในการแก้โจทย์ แม้สุดท้ายคำตอบเหมือนกันหรือไม่ก็ไม่ใช่การตัดสินใจสุดท้ายในชีวิตนะ ตัดสินใจแผนวันนี้ไม่เท่ากับถูกตลอดไป ตัดสินใจผิดวันนี้วันหน้าอาจจะถูกก็ได้ใครจะรู้ แผนการเงินคือตัวเลือก คนที่จะเลือกใช้คือลูกค้า ว่าเหมาะกับเขาไหม ทำได้ไหม เป็นไปได้ไหม จะทำตามไหม

อย่ายึดแผนการเงินเป็นสรณะเกินไป
ช่วงเวลาที่ผ่านไปมุมมองชีวิตก็เปลี่ยนได้อยู่ดี

CFP คือส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมเติบโตในสายการเงินได้ในหลายๆตำแหน่ง เป็นอาจารย์บ้าง วิทยากรบ้าง CFP อาจจะไม่ใช่ทุกอย่างแต่เป็น 1องค์ประกอบที่ดีที่ถือก็ดี

เนื่องด้วยโจทย์ผมปักมาตั้งแต่ต้นว่าเรียนเศรษศาสตร์ บัญชี ภาษี กฏหมาย
ตอนนี้ก็เลยอัดป.ตรีกฏหมายไป 2 ปี ได้มา 89หน่วยกิต (ตอนนี้ผมก็พักก่อน )
ป.โท MBE เทอมนี้ก็เทอมรองสุดท้ายละ เทอมหน้าถ้าไม่ติดอะไรคงเคลียร์
เก็บชั่วโมงสอบบัญชีอยู่ แต่ไปสอบไม่ค่อยไหว ทั้งเรียนหนักและสอบอื่นๆวันชอบมาชนกัน
ประกาศนียบัตรฝั่งกฏหมายที่เป็นกฏหมายเฉพาะก็เก็บมาต่อ

สุดท้ายแล้วถ้าเรียนนักวางแผนการเงิน CFP
การรู้ว่าเราไม่รู้อะไร หรือเกินScope องค์ความรู้
การไม่ดื้อที่จะบอกลูกค้าว่าไม่รู้ ไม่ใช่เรื่องที่น่าอายเลย

การที่เรารู้ว่าเราไม่รู้อะไร ยังดีกว่าการที่ตัวเองบอกว่ารู้ในสิ่งที่ไม่รู้ หรือแม้แต่เราไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้อะไร แบบหลังอันตรายกว่า

การConsult หรือ Outsource ก็อาจจะดีกว่า
แม้ผมจะเรียนซะเยอะเลย
แต่ผมก็ตอบได้ไม่ทุกคำถามหรอก
เราอาจจะไม่ทำในบางประเด็นไม่ได้เก่งในระดับเชี่ยวชาญการตอบไปในแบบที่ผิดๆอาจจะสร้างความเสียหายกว่า

การบอกลูกค้าหรือผู้รับคำปรึกษาก่อน
ว่าอันนี้ผมไม่รู้เดี๋ยวหาข้อมูลหรือผู้รู้ก่อน
ผมว่าเป็นการให้เกียรติซึ่งกันและกัน
ท่องตำราแล้วจำได้หมดก็ดี แต่โลกนี้กว้าง
กว้างเกินกว่าจะจำทั้งหมด
เหลือพื้นทีไว้สร้างสรรเพิ่มจะดีกว่า

เนื่องจากผมผ่านการสอบหลายคุณวุฒิวิชาชีพมาแล้ว
ก็จะเห็นความแตกต่างที่ไม่เหมือนกันแต่ละใบอนุญาต
และแต่ละวิชาชีพที่ร้องการความเฉพาะตัว
อะไรที่ดีอยู่แล้วผมก็ชื่นชม อะไรที่จะดีกว่าเดิมได้
ก็แนะนำ และช่วยหาวิธีการให้ดีขึ้น

เราไม่ควรใช้คำว่าดีที่สุด
เพราะคำว่าดีที่สุดจะทำให้เราหยุดพัฒนาและไม่มองหาสิ่งที่ดีกว่า
แต่คำว่าดีกว่า ไม่ควรใช้เพื่อเปรียบเทียบแล้วทำให้ดูไม่ดี แต่ใช้เพื่อให้เราเองได้พัฒนาขึ้นเท่านั้นก็พอ

การพอใจในจุดที่อยู่ไม่ใช่เรื่องแย่
การไม่พอใจในจุดที่อยู่ก็ไม่ใช่เรื่องแย่
แล้วแต่มุมมองของแต่ละคนแต่ละช่วงชีวิต
เรามีหน้าที่แค่เรียนรู้และปรับตัวกันไป

กลับมาตอบคำถาม
มีแล้วดีไหม ดีครับ

ถามว่าสอบจนจบดีไหม (แล้วแต่วัตถุประสงค์แต่ละคน ถ้าส่วนตัวผมเองก็ยังคงตอบว่าสอบ เพราะผมใช้ในอนาคตแค่บางส่วน) ถ้าไม่ได้ใช้ขนาดนั้นไม่สอบก็ได้ แนะนำมองยาวๆไปเกิน 5 ปี ถ้าเรียนใช้แล้วคุ้มก็เรียนเถอะ

ถ้าเทียบกับก่อนเรียนและหลังเรียนรายได้ต่างกันไหม ผมคิดว่ามีผล เพราะตอนนั้นไม่รู้อะไรเลย ทำอะไรไม่ค่อยเป็น แค่พอเรียนเหมือนมี Guidebook เล็กๆ ให้เรียนรู้ทำงานและประยุกต์ ถ้าเรียนแล้วสอบเฉยๆไม่ค่อยได้อะไร แต่พอเอามาใช้ในชีวิตจริงก็โอเคเลย

หลังจากที่ผมเรียนจากที่มหาวิทยาลัยด้วยและสอนขุดวิชาสุดท้าย จริงๆก็พอเข้าใจและเห็นปัญหาหลายอย่าง ใครที่เรียนอยู่ก็สู้ๆครับ มันไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากเกินความพยายาม เป็นกำลังใจให้ครับ

หมอโอ๊ต อยากเรียนไม่ได้นอน เกือบ2ปีของการเป็น CFP,CISA