เมื่อวานในขณะแผ่นดินไหว(28มีนาคม 2568)
ผมอยู่บนตึกที่ตลาดหลักทรัพย์ชั้น7
กำลังแสดงความยินดีกับผู้ที่มารับวุฒิบัตร
คุณวุฒินักวางแผนการเงิน CFP และที่ปรึกษาการเงิน AFPT
ตอนบ่ายโมงกว่าๆก็กำลังพูดคุยกันตามปกติ
อยู่ๆรู้สึกวิงเวียน คล้ายจะหน้ามืดหรือเป็นลม
ในใจตอนแรกคิดว่า เรานอนน้อยหรือเปล่านะ
(ยิ่งอยากเรียนไม่ได้นอนอยู่)
จะเป็นลม จะวูบแล้ว
แต่ไม่นาน เกาะโต๊ะ แล้วทำไมตึกเอียง
สักพักเหมือนได้ยินของตกแตก
ในใจคิดว่าไม่ใช่ละ น่าจะแผ่นดินไหว
ทุกคนกำลังดูตกใจและนิ่งกันอยู่
สักพักก็มีคนบอกให้หมอบลง
หาที่บังไว้ระวังของตกหล่นลงมา
ในหัวคิดตอนนั้น ประกันที่ทำไว้อย่าพึ่งได้ใช้ก่อน
มันต้องไม่ใช่วันนี้ เราต้องปลอดภัย
ในหัวจึงคิดต่อแล้วเราจะรอดจากเหตุการณ์นี้ได้ยังไง
ไม่เคยเจอแผ่นดินไหว แต่ถ้าไฟไหม้คงไม่ต่างกัน
ถ้าเราจะลงลิฟต์แล้วลิฟต์ค้างเราน่าจะไม่รอด
ถ้าลงบันไดเลื่อนและถล่ม คงอันตราย
คงต้องวิ่งลงบันไดหนีไฟ
ในใจคิด แล้วบันไดหนีไฟอยู่ตรงไหนแล้วนะ
สักพักมีเสียงพูดว่า พวกเราต้อง Move เดินแล้วนะ
แล้วทุกคนก็รีบเดินออกมาไปยังบันไดหนีไฟ
ถามว่าช้าไหม ก็ไม่ช้ามากนะ
หลังจากแผ่นดินไหวหยุดไม่นานก็ลงมาด้านล่าง
ระหว่างเดินลง มีรอยร้าวบางจุด
หรือมีกระจกแตกบางส่วน
ออกจากตึกแล้ว ก็เดินออกห่างจากตัวตึก
เพราะกลัวของหล่นจากที่สูง หรือเศษกระจกตกลงมา
รวมทั้งเดินทางออกไปยังจุดรวมพลต่อไป
ระหว่างเดินทางโทรหาพ่อแม่ก่อนเลย
บอกว่าแผ่นดินไหว ให้ระวังและเตรียมการ
สรุปภาคใต้ไม่มีแผ่นดินไหว
บอกให้ระวังเรื่อง Aftershock
เผื่อเกิดสึนามิเหมือนปีก่อนๆ
ให้เตรียมตัวไว้ก่อนเผื่อเกิดเหตุ
พอทราบว่าไม่ได้มาจากทางใต้
ก็สบายใจไปนิดนึง
วันก่อนยังพูดถึงพินัยกรรมกันอยู่เลย
ไม่คิดว่าจะต้องรีบใช้ เลยบอกว่าต้องทำอะไรบ้าง
ส่วนถัดมาโทรเลื่อนลูกค้าและความปลอดภัยก่อน
ว่าจะประสานยังไงได้บ้าง
ผมออกมาปลอดภัย อยู่ห่างจากตึก
ห่างจากตึกสูงระดับหนึ่งเลย
ในใจคิดว่า หรือเราควรกลับบ้านเลยดีนะ
แต่ตามแผนเดิม วันถัดไปผมมีสอบชิงทุน CFA
และวางแผนจะนอนโรงแรมที่สอบเลย
กลับบ้านก่อนหรืออยู่ที่เดิม
จึงดูสถานการณ์ก่อน
ออกจากตลาดหลักทรัพย์ ยังไงรถก็อาจจะติดได้
ถ้าทุกคนคิดเหมือนกันว่าจะหนีลงรถไปถนน
ถ้าหลุดจากในเมืองกรุงเทพ
ก็อาจจะไปติดตรงขาออกจากกรุงเทพอีกรอบ
ก็เลยคิดว่า งั้นนิ่งไว้ก่อน ไม่ขยับตัวก่อน
เก็บพลังงานไว้ก่อน
ถ้าเหตุหนักขึ้น
อาจจะต้องดำเนินการอย่างอื่นแบบเร่งด่วน
ถ้าการสอบไม่เลื่อน ก็หาที่พักแถวที่สอบเลย
แต่ต้องดูข่าวหรือไปดูโครงสร้างที่ปลอดภัยก่อน
ว่าจะพักที่ไหน และมั่นใจว่าปลอดภัยแน่
ถ้าการสอบเลื่อนก็กลับบ้าน
แต่อย่ากลับตอนที่ทุกคนน่าจะยุ่งวุ่นวายกัน
รอสงบและชัวร์ว่าปลอดภัยแน่
ค่อยMove ไปต่อจะดีกว่า
สักพักก็เริ่มร้อน จะหน้ามืดจริงๆ
ก็เห็นพี่ๆ รปภ คุณหมอ และร้านยาแถวๆนั้น
เอาแอมโมเนียมาให้
เอาน้ำมาให้อีกด้วย ก็ได้เห็นถึงน้ำใจคนไทย
ที่ช่วยเหลือกันมากๆ ขอบคุณมากครับ
สักพักก็มีข่าวว่า จะมี Aftershock
อีก 30-45 นาที ต้องระวังอีก
ก็เลยนิ่งและไม่ไปไหนก่อน
ให้ผ่าน Aftershock ไปก่อน
พอเริ่มบ่าย 3 แล้วไม่รุนแรง
คนก็เริ่มกลับ
รถที่อยู่บนตึกก็เอาออกไม่ได้
บางคนทิ้งรถ แล้วหารถประจำทางกลับบ้านเลย
บางคนของอยู่ในรถบ้าง
ของอยู่ในตึกบ้าง
ยังกลับไม่ได้
ก็รอจนกว่าจะมีมาตรการต่อไป
ระหว่างสงบ แอดที่ยังกินไม่อิ่ม
ก็เริ่มหาอะไรกินรอก่อน
พี่ๆท่านอื่นก็ไปเอาของในตึกได้
ช่วง4โมงกว่า
แต่ก็ค่อยๆทะยอยให้ไปเอาของแต่ยังไม่ให้เอารถ
ช่วง 17.30 เริ่มส่งข้อมูลว่าเอารถกลับได้
กว่าแอดจะได้ออกจาก ตลาดหลักทรัพย์ก็เกือบ 1ทุ่ม
จริงๆก็ไม่รีบอะไร รอชัวร์ว่าปลอดภัย
กับรถเริ่มไม่ติด ค่อยออกมา
โชคดีที่พี่ที่อยู่ในรถคันเดียวกัน
ชำนาญเส้นทางทางลัดมาก
ก็เลยหลุดจากรถติดมาได้ไว
กว่าจะถึงบ้านก็ 1ชั่วโมงครึ่ง
(ปกติกด Grab รถติดก็จะ 2 ชั่วโมง)
ก็ถือว่าเร็วในเส้นทางที่เลี่ยงมา
ตกตะกอนที่ว่า
1.ไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิตเลย
2.จะตายวันนี่พรุ่งนี้ก็ไม่รู้
3.ทำอะไรเต็มที่ก่อนที่จะเสียใจ
4.จงหาที่ปลอดภัยเสมอ
5.สติสำคัญมากในยามวิกฤติ
6.อย่าคิดและทำตามคนอื่นในสถานะวิกฤติ
ให้คิดและไตร่ตรองและใช้เหตุผลให้มาก
พร้อมคิดถึงผลกระทบที่จะตามมาด้วย
7.การเดินทางจะถูกตัดขาดง่ายมาก
ถ้าเหตุการณ์วิบัติทางธรรมชาติ
ต้องเผื่อใจไว้ การเดินอาจจะไวกว่า
การนิ่งเก็บพลังอาจจะได้ประโยชน์ด้วย
8.รักษาชีวิตไว้ก่อน การสอบ ลูกค้าก็เลื่อนก่อน
ปลอดภัยกลับมาค่อยคุยกันได้
9.คนที่เรารักและเป็นห่วงต้องประสานก่อนว่าปลอดภัย
10.ทรัพย์สินใดๆเป็นของนอกกายไม่ตายก็หาใหม่ได้
แต่ถ้าตายก็จัดการทรัพย์สินไว้หน่อย ไม่งั้นจะลำบากคนข้างหลังที่ต้องมาตามหาอีก
โพสต์เก็บไว้เป็นที่ระทึกหน่อย
