ค่ากินอยู่ใช้จ่าย 10%ของรายได้
ถ้ารายได้สูงมากก็วางขอบบนไว้
อ่านไม่ผิด ค่ากิน 10%
สมัยก่อนเราก็เป็นคนหนึ่งที่กินเยอะ
ปัจจุบันก็กินเยอะ ดูจากน้ำหนักตัวได้ 555
จะเล่าช่วงเริ่มต้นหลังจากจบใหม่
ด้วยเป้าหมายที่ชัดเจนเรื่องการเรียน
และค่าเรียนที่โหดร้าย พร้อมกับตกเบิกอีกหลายเดือน
จึงทำให้ต้องควบคุมค่าใช้จ่าย
ถ้าเราจำเป็นต้องเอาเงินเหล่านั้นไปเรียน
ถ้าเวรไม่หนักมากก็จะทำกับข้าวกินเอง
ถ้าเวรหนัก ก็หาร้านประจำกับข้าวเยอะ
แล้วก็ราคาไม่แพง
ช่วงแรกรัดเข็มขัด ประหยัด กินพอประมาณ
พอมีรายได้ที่เพิ่มขึ้น ก็ใช้เงินอย่างเต็มที่
จนลืมไปเลยว่า เอ้า ต้องเก็บเงินไปเรียน
ใช้จ่ายเกินlimit ต้องเคยเป็นกันทุกคน
แต่เมื่อรู้ตัว จึงกลับมาตั้งข้อตกลงกับตัวเอง
เราจะใช้จ่ายค่าอาหาร
ไม่เกิน 5-10%ของรายได้
เอาจริงๆมันก็น้อยมากนะ
แต่ถ้าทำได้ เราจะมีเงินเก็บ เงินออม
เงินลงทุน เงินเกษียณ ที่สำคัญคือเงินไปเรียน
เพื่อไม่ให้เบียดเบียนเป้าหมายอื่นๆด้วย
แรกๆอึดอัดไหม ก็ใช่แหละครับ
อึดอัดแน่ๆ แต่ถ้าเป้าหมายชัดเจน
เราจะเปลี่ยนวิธีการและการใช้ชีวิต
หลังๆก็ปรับตัว ซื้อกับข้าวถุง และข้าวเอง
ล้ำๆหน่อย ก็ซื้อวัตถุดิบมาตั้งแต่ช่วงต้นเดือน
หรือทุกๆ 2สัปดาห์ เพื่อเอามาทำอาหาร
ค่าใช้จ่ายในการกินก็จะน้อยลง
ตื่นเช้าทำอาหาร ตอนเที่ยงก็วิ่งกลับไปทำอาหารกินเอง
เย็นก็ทำอีกจานต่อ
จะมีสายตามองมากมาย
หาเงินได้ทำไมต้องประหยัดขนาดนั้น
ถ้าเรามีเป้าหมายที่ชัดเจน
เสียงเหล่านั้นก็ไม่ทำให้เราจะต้องหยุด
ถ้าวันนั้นไม่จำกัดค่าใช้จ่ายในการกิน
วันนี้ก็คงไม่มีเงินมานั่งเรียนและจบได้ขนาดนี้
ค่าเรียนเท่ากับรถคันหนึ่งเหมือนถอยรถติดกับ 5 ปี
ถอยออกปีละคันแต่เปล่าเลยเป็นค่าเรียนทั้งนั้น
โดยการหาเงินมาเรียนด้วยตัวเอง
ค่าเรียนเหล่านั้น คือความเสียสละของค่าอาหาร
หากวันนั้นฟังเสียงคนอื่น
ใช้จ่ายฟุมเฟือย ไม่เก็บ ติดหรู
ซื้อของที่ไม่ได้จำเป็นขนาดนั้นก็คงไม่ได้เรียน
หากว่าถ้าเราหาเงินไม่เก่ง
หรือมีหลายคนที่ต้องดูแล
ค่าเล่าเรียนนี้ อาจจะเป็นค่าอาหารของคนอีกคนก็เป็นได้
ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายอะไร
หรือจะใช้เงินอย่างไรขึ้นอยู่กับการตัดสินใจ
อิทธิพลที่ได้รับมาจากเพื่อนท่านหนึ่ง
สมัยเรียนจะมีเพื่อนผมคนหนึ่ง
ช่วยไปกินอาหารแพงๆไม่ไปเช่นกัน
แล้วก็กินเอง เงินเก็บเยอะมาก
จบมาเรียนต่อเฉพาะทางก็วินัยดีมาก
เงินเยอะขึ้น ใช้จ่ายเท่าเดิม
ที่เหลือ คือเหลือเฟือเลย
เงินมากกว่าเงินที่ต้องสำรองฉุกเฉินแล้ว
ก็มีเหลือไปต่อยอดทำอื่นๆได้
ตอนไปเรียนต่อก็ใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง
ไม่ว่าช่วงเวลาไหน จะคุมที่ 5-10% หรือมากกว่านั้น
สิ่งสำคัญคือสติของเราในการใช้มากกว่า
เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ
เผื่อได้เป็นแรงบันดาลใจอะไรสักอย่าง
ตอนนี้หารายได้ได้เยอะขึ้นมาหน่อย
10%ก็เลยเยอะตาม น้ำหนักก็เลยขึ้น
แต่ก็พยายามตั้งขอบบนไม่ให้มันสูงเกินไป
แปรผันตรงชัดๆ ห้ามแซวนะครับ 555
ขยายความเรื่องขอบบน อาจจะยังไม่ชัด
ถ้ารายได้ 3แสน 10% คือ 30,000 บาท
เราไม่จำเป็นต้องใช้ 30,000 บาท
ถ้าขอบบนของเราอยู่ที่ 15,000 บาท
เราก็ใช้แค่ 15,000 บาทครับผม
หมอโอ๊ต อยากเรียนไม่ได้นอน
นพ.ภาณุวิชญ์ สุวรรณน้อย CFP,CISA
