เล่าว่าถ้าวันนี้ผมแนะนำรุ่นน้องวันนี้
จากหมอไปการเงินและอื่นๆ หรือยังไม่รู้จะเลือกอะไร ลองอ่านดู
ผมมาในครอบครัวข้าราชการ แทบจะไม่ได้สนใจการเรียนหรือติวอะไรทั้งสิ้นเลย เล่นไปวันๆ ไปเรียนแต่ทำการบ้านเสร็จตั้งแต่ที่โรงเรียน กลับมาก็ไปเล่น เตะบอลตามประสาเด็กน้อยต่างจังหวัด
คำว่าเรียนพิเศษแทบไม่มีหรือไม่รู้จัก
เราก็เรียนแบบไม่คาดหวังอะไร
เรียนไปเพื่อนถามคำตอบในห้อง ตอนเด็กก็ยังให้ลอก
บอกคำตอบไป ตอนนั้นคงไม่รู้ถูกผิด
เรื่องการได้ที่ 1 หรือเกรด 4 เป็นเรื่องที่ไม่ได้ตื่นเต้น
หรือไม่ได้คาดหวังอะไร
เรียนก็เรียนแค่ในห้อง การบ้านก็ทำเสร็จที่โรงเรียน
เลิกเรียนเตะบอลอยู่โรงเรียน ไม่ก็กลับมาเตะแถวบ้าน
แรกๆการเดินทาง 1ชั่วโมง ไปเรียนทุกเช้ากลับมาถึงเย็น
จากประถม ก็ไปสอบมัธยมในอำเภอ ก็สอบได้ที่ 1 ตอนนั้น แต่ก็ไปสอบเข้าโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง น่าจะได้ที่ 6
ไปอยู่โรงเรียนประจำ ไม่ได้เรียนข้างนอก หรือเรียนพิเศษ
ความจดจำผมตอนนั้นคอ เข้าไปเจอพี่จิ๊บ
นั่งเล่น Sudoku พี่เขาสอนและแนะนำ สนุกมาก
แล้วก็ต่อยอดไป เกมส์ 24 180IQ บลาๆ
ตอนนั้นเด็กและเปิดโลกใหม่
เลยรู้สึกว่าชอบคณิต
แต่เรียนไปสักพัก ทำไมเริ่มรู้สึกเรียนไม่ทัน555
หรือเพื่อนเก่งเกิน (แต่เพื่อนเก่งจริงๆนะตอนนั้น)
เลยถามแม่ว่า ลูกควรเรียนพิเศษไหมนะ
ตามเพื่อนไม่ทันจริงๆ555
ตามมาด้วยเด็กหอ ไปเรียนพิเศษก็คงช่วงปิดเทอมเลย
ระหว่างเทอมไม่ได้เรียนอะไรใดๆ
ก็เรียนแค่ที่โรงเรียน
สรุปปิดเทอม 2 เริ่มไปลงเรียนพิเศษ
จำได้ว่าไปเรียนคอร์สเตรียมทหาร ไปเรียนได้ไงยังงงๆ
เจอเพื่อนชื่อแม็ค ลากมาเรียนคณิตกับอีกอาจารย์ด้วย
ตอนนั้นเรียนตรีโกณมิติตั้งแต่ขึ้น ม.2 แต่ในหลักสูตรปกติคือ ม.3 ปะ สมัยนั้นนะ เรียนก็มันส์ดี ไม่ได้คิดจะไปแข่งอะไรเลย แล้วเพื่อนลาไปเจออาจารย์ท่านหนึ่งเก่งมากเลยในจังหวัดสุราษฏร์ธานี ได้มีโอกาสเรียนตอนนั้นคิดว่าเปลี่ยนชีวิตส่วนหนึ่งจากครูคนแรก
จำได้ว่าผมไปเรียนช้าสุดละ
ลงสมัครเรียนหลังจากเปิดเรียนไปแล้ว 2-3 วัน
ผมก็ตามเรียน แต่เพื่อนๆทำโจทย์คณิตไปแล้ว 3เล่ม
วันแรกก็ตามไม่ทันละ เอาไงดี ถ้าตามไม่ทัน
เรียนตามก็จะลำบาก
จำได้ว่าคืนแรกที่ได้ข้อสอบมา 3 เล่ม
ทำไม่หลับไม่นอนไปจนหมด 3 เล่ม
แล้ววันถัดไปก็เรียนแบบง่วงๆ
แต่ก็ตามทันแล้ว ก็เลยใช้Speed เท่าเดิม
สรุปจบคอร์สทำโจทย์ไปเยอะมาก
ตอนนั้นทำโจทย์เลขเพราะความมันส์ล้วนๆ
ไม่ได้คิดจะแข่งขันอะไร ชอบเพราะโจทย์ยากหลากหลาย และข้อสอบอาจารย์เขียนด้วยมือทุกข้อ
ไม่ได้ตัดแปะ หรือCopy มาวาง และโจทย์ยากทุกข้อ
ไต่ลำดับจากยากไปโคตรยาก
ทำแก้โจทย์ ล่วงหน้าไปเรื่อยๆแล้วค่อยมาฟังเฉลยตามหลัง
ผลดีของเรื่องนี้คือ ขึ้นม.3 ตอนนั้นก็สอบติด สอวน.คณิตศาสตร์ ถือว่าโชคดีก็ว่าได้ แล้วก็สอบติดไปค่าย 2 ตั้งแต่ตอนนั้น
จริงๆไม่ได้มองหรือคาดหวังอะไรต่อจากนั้น
แต่โจทย์ตอนนั้นคือการสอบเข้าม.4
เอาจริงในการสอบรอบแรก
ผมสอบผ่าน MWIT ในรอบแรก ตอนนั้นทั้งโรงเรียนสอบผ่าน 6 คน แล้วไปเข้าค่าย Pre-MWIT โดยเป็นการนั่งรถไฟครั้งแรกจากตรังไปศาลายา
แต่สุดท้ายความเศร้าก็เกิดขึ้น
ผมสอบไม่ผ่านรอบ 2 ของ MWIT
แล้วได้เรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยตรัง ต่อ
ตอนนั้นก็เรียนแบบเด็กปกติ
แต่ก็ไม่ได้เรียนพิเศษหนักในวิชาอื่น
เพราะเรียนมาแต่คณิตศาสตร์
ก็เลยเปลี่ยนเกมส์ใหม่
ผมจำได้ว่า น่าจะเรียนคณิตศาสตร์ ม.ปลายทั้งหมด
ภายในเทอมแรกของ ม.4
โจทย์ผมไม่ใช่การสอบหมอแต่แรกนะ โจทย์ผมคืออยากเป็นนักคณิตศาสตร์ประกันภัย
การเรียนคณิตศาสตร์เข้มๆไปก่อนก็เป็นข้อดีนี่หน่า
สรุปม.4 ก็ติด สอวน.คณิตศาสตร์เหมือนเดิม
ไปค่าย 2 อีกเช่นเคย สิ่งที่ผมชอบมากสุดคือ อสมการ (Inequilibrium) จำได้ว่าลองเอาข้อสอบมานั่งทำ แล้วกว่าจะคิดออกคือ 3-4ชั่วโมง นั่งพิสูจน์สูตร เขียนที่มา ไม่ได้จำสูตรลัด เริ่มจากทฤษฏีบทหรือ Fact แล้วค่อยต่อยอดไปถึงการพิสูจน์ ตอนนั้นมันมาก งงจริงๆว่าทำไมวันนี้ถึงแตกต่างอย่างงงๆ
ผมเลยChallenge ตัวเอง เพราะคงเรียนพิเศษไม่เยอะ
เลยจัดการเรียนเคมีตอนม.4 จบเทียบเท่าม.5ในสมัยนั้น วิชาม.6 ค่อยเรียนตอนม.5 ละกัน
ฟิสิกส์เน้นอ่านเองได้ หลายรอบหน่อย
ตอนนั้นใช้ชีวิตสนุกมากในฝั่งคอมพิวเตอร์
ใครได้คณิตศาสตร์ คงชอบฝั่งคอมไปด้วย
แรกๆเริ่มด้วยเขียนCode หุ่นยนต์เดินตามเส้น
จำได้ว่าตอนนั้นผมอยู่ ม.4ในขณะที่น้องในทีมอยู่ม.3
แต่โหดเรื่องการเขียนโค้ดจัด เก่งคณิต น้องก็อตเอง
(สุดท้ายน้องก็อตไปต่อเตรียมอุดม จบแพทย์จุฬา แล้วไปต่อ Finance ที่อังกฤษแล้วนั่งเทรดหุ้นอยู่บ้าน)
ผมได้เรียนรู้จากน้องเยอะมาก ได้ร่วมงานฝั่งการเงินก่อนน้องไปเรียนอังกฤษ มันส์มาก
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ในช่วงม.ปลาย จะมีโครงการพวก YSC NSC อันหนึ่งวิทยาศาสตร์ อีกอันหนึ่งคอมพิวเตอร์ ผมก็ไปฝั่ง NSC จากเด็กง่อยๆแบบผมก็ได้เรียนรู้ตากเพื่อน เรื่องของ Storyboard animation Adobe การทำเว็บบอร์ด WEBสอนหนังสือ แตะๆเรื่องของ HTML ด้วย แต่ตอนนี้ลืมไปหมดละ 555 ตอนนั้นเพื่อนทำกราฟฟิกสวยจัด เลยไม่ได้ฝึกสกิลนั้น แต่ผมว่าทักษะที่ได้มาจากโครงการนั้นก็เอามาต่อยอดในปัจจุบันได้เยอะมาก กับมีการเขียนแก้โจทย์ภาษาC C++ ที่พวก สอวน คอมสมัยนั้นชอบแข่งกัน จำไม่ได้แล้วที่จะมีเว็บเอาโจทย์มาให้นั่งแก้กัน นั่งแก้กันยังกับเล่นเกมส์ หนึ่งในนั้นสมัยนั้นผมก็สนุกไม่ต่างกับแก้โจทย์คณิต
พอม.5 ก็เริ่มเรียนเก็บ ภาษาไทย สังคม อังกฤษ
จริงๆตอนม.5 ก็พยายามแหละ ไม่ได้ชอบชีวะนะ
แต่ก็จะลองดูสักตั้ง
ลองทำสิ่งที่ไม่ชอบที่สุดในชีวิต ว่ามันจะทำได้ไหม
สรุปก็ติด สอวน ชีววิทยาตอนแรกเป็นตัวสำรอง
แต่สมัยนั้นรุ่นนั้นรับถึงม.6 ปกติจะไม่มี .6 เลย
สรุป มีคนสละสิทธิ์ แล้วก็ผมก็ได้เข้าค่าย 1 ชีวะ
แต่เรียนใกล้วันเริ่มเรียน จากเด็กที่พื้นฐานไม่ดีแต่แรก
แถมติดมาอีก ไม่ได้เตรียมตัว แค่ถูกเรียนมาแล้ว
ทำไงได้ละ อ่านมันสิครับ แค่อ่านให้เท่าเพื่อนยังยากเลย ข้อดีของการอยู่ในค่าย สอวน คือ ทุกคนแม่งเก่งมาก มากถึงมากที่สุด แล้วทุกคนช่วยกันอ่าน ช่วยกันติว ผมถือว่าโขคดีที่มีเพื่อน แต่พอใกล้สอบก็วิกฤติ อ่านไม่ทัน ก็หามรุ่งหามค่ำอ่าน จนตอนนั้นปวดหัวจนต้องเข้า รพ นั่นคือการรู้จักไมเกรนครั้งแรก ก็เลยไม่ฝืนละ ปรับตัวเอา 555 สุดกราฟมาก่อน เลยเรียนรู้ที่จะปรับตัว
จำได้ว่าตลอดช่วงชีวิตม.ปลาย
ผมน่าจะใช้เงินตั้งแต่ค่าเทอม ค่าเรียน ค่าเดินทาง ค่าเรียนพิเศษ ค่าอาหาร ค่าทุกๆ รวมกัน 250,00 บาท ตอนนั้นผมเรียนแบบไม่ได้ทุนด้วยนะ
ถ้ามองต้นทุนการลงทุนก็ไม่ได้สูงมาก
แถมข้าราชการอาจจะเบิกได้บางส่วนด้วยสมัยนั้น
สรุป เปิดม.6 มา 3 เดือน ผมก็สอบติด MDX คือโควต้าแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (จริงๆเป็นการสอบแพทย์ครั้งแรกของประเทศในปีนั้น ) โครงการนี้คือโครงการของคนที่ไม่ได้อยู่ภาคอีสานมาแข่งกัน เพราะคนในภาคอีสานจะสอบ MD02 ในช่วงเวลาเดียวกัน
ผมไม่ได้คิดว่าใครเป็นคู่แข่งเลย
ผมแค่คิดว่าผมจะมาสอบแค่นั้น
แล้วก็ติด วันประกาศ
ยังนั่งเล่น DoTA อยู่ร้านเกมส์อยู่เลย
แล้วก็มาสัมภาษณ์ด้วยตัวเอง
เดินทางคนเดียว เพราะทั่งรุ่นติดคนเดียว
Portfolio ก็ไม่ได้ทำ หยิบเกียรติบัตรใส่ซองพลาสติกยื่นให้กรรมการ แล้วก็ผ่านสัมภาษณ์
ความโหดคือ ตอนประกาศชื่อ 150 คนมั้ง
มีแต่เตรียมอุดม มหิดล และโรงเรียนชื่อดังอีกมากมาย
เราจะติดหรือโดดเดี่ยวเดียวดายมาก
แต่ก็สอบติดไปได้
หลังจากรู้ว่ามีที่เรียน แทบจะไม่เรียนละ
เกือบไม่จบม.6 จำได้ว่าต้องเดินเข้าไปสอบแก้ตัววิชาสังคม ภาษาไทยเป็นว่าเล่นเพื่อให้ผ่านและจบม.6
ตอนนั้นมีที่เรียนแล้วจึงไม่ได้สนใจเกรด
จริงๆเกรดก็ไม่ได้สนใจมาตั้งแต่ม.4
เพราะมีเป้าหมายที่มหญกว่านั้น
จริงๆตอนนั้นคิดในหัวว่า
ถ้าสอบไม่ติดก็จะยื่น สอวน แล้วเรียนวิทยาศาสตร์นี่แหละ
แต่พอติดหมอ ขอนแก่น ความยากเกิดขึ้นอีก
สมัยผมสอบมีโควต้า มอ ด้วย
เขาให้สอบเพื่อดูคะแนนก่อน แล้วค่อยยื่นคณะ
ในใจปักธงไปละ สอบแพทย์ได้แล้ว
มอ คงสอบได้แหละ แต่จะเลือกคณะวิทยาศาตร์คณิตศาตร์
แต่คะแนนดันได้เยอะอีก สรุปคะแนนถึงแพทย์ มอ
และใช่ครับ ผมติดแพทย์ 2 ที่ในการสอบ 2 ครั้ง
จริงๆยื่นเพราะครูแนะแนวบอกว่า เลือกเพื่อให้เป็นชื่อเสียงโรงเรียน แต่อีกมุมก็ไม่ดี เพราะไปกันที่คนอื่น สุดท้ายผมสละสิทธิ์ที่ มอ เพราะเซ็นต์สัญญาที่ มข ไปแล้ว และจ่ายมัดจำไปด้วย ส่วนตอนนั้นค่าเทอม มข ถูกกว่า มอ เทอมละ 10,000 บาทเลยนะ
มุมผมถ้าจะเรียนหมอต้องจบด้วยต้นทุนที่ถูกที่สุด
เพราะถ้าจบหมอแล้วจะไปเรียนที่อยากมันน่าจะต้องใช้เงินอีกเยอะเลย อย่าไปใช้เงินเยอะตอนเรียนหมอ
สรุปรุ่นผม ค่าเทอมเรียนหมอเทอมละ 12,000 บาท ถูกมาก ยอมจริงๆ
ข้ามไปเลยละกัน เรียนหมอ 6 ปี
อย่างที่เคยบอกไปว่า ถ้าไม่ได้ชอบจริงๆมันทรมานนะ
และหลายๆอาจจะไม่ถึงฝั่งฝัน
ทั้งเหตุไม่คาดฝันหรือโรคอื่นๆรวมทั้งโรคทางจิตเวชไปบ้างก็มี
พอจบหมอ ผมก็เลือกใน List ถ้าจะไปก็ไปให้หนักสุดไปเลย ถ้าลาออกจะได้ไม่เสียใจ
และที่หนักสุด ก็จะเสริมประสบการณ์เราได้ และจะมั่นใจขึ้นถ้าผ่าน
สรุปเลือกไปอยู่ รพ สรรพสิทธิประสงค์ อุบล หนักจริง 555 ครั้งหนึ่งในชีวิต ครั้งเดียวพอสำหรับ Intern 1
แล้วไปต่อที่รพ กันรลักษณ์ ศรีสะเกษ เคสทั้งยาก ทั้งโหด แถมเยอะด้วย
สรุปลาออกมาเรียนเพราะเรียนข้ามสาย
ปกติเขามีแต่ลาไปเรียนเฉพาะทางแบบนั้นลาได้
แต่ลาไปเรียน MBA Finance เขาไม่ให้ลา
ลาออกจากราชการครั้งแรกตอนอีก 1 เดือนจะ Lockdown
Survive ด้วยอาชีพทางการเงินนี่แหละ
อ่อลืมบอกไปว่าตอนนั้นเรียนเนื้อหา CFP จบใน 6 เดือนและพัฒนา Excel เอง แล้วก็ขายงานเอง และทำแผนการเงินแบบ 4.2 ทุกเคส
เล่าก่อนว่าผมเรียน CFP 4.2->1->3->5->4->6->2
ว่างตอนไหนเรียนตอนนั้นแต่ Integrated Plan เรียนอันแรก ผมโชคดีอีกเช่นเคย ไม่เคยเรียนมาก่อน แต่เพื่อร่วมโต๊ะผมใจดีและสอนให้ พี่มิ้น พี่ส้ม หมอเก๋ ทั้งสอนกดเครื่องคิดเลย และอธิบายสิ่งที่เราถาม คือคนอื่นเรียนอบรม สอบมา 5 ชุดวิชาแล้ว ผมที่อันแรกมา 6 เลย ไก่ตาแตก 555
แต่ดีนะเห็นภาพรวม เอามาแกะแล้วเอามาทำงานก็ทำเงินได้ คุัมค่าที่เรียน
ตามเก็บ CFP ไป เรียนจบ MBA Finance
หนักหมด แต่โทนเดียวกันพอไหว
ค่าเรียน CFP แพงมาก ค่าสอบด้วย ค่าเดินทางอีก ที่พักอีก สารพัด
แล้วก็เรียน MAP โท บัญชีธรรมศาสตร์
ถ้ารีวิวสั้นๆ ผมเรียน Finance ตัวแรกกับอาจารย์กอล์ฟ แต่อาจารย์เสียชีวิตไปแล้ว
ตอนนั้นผมผ่านข้อสอบ CFP 4.2 มาแล้ว
คิดว่าแน่ ยังไงก็ผ่านได้แน่ๆ
แต่เจอข้อสอบอาจารย์เข้าไป แทบจะหงายหลัง
ถึงขั้นคิดในใจว่า Personal Finance มันสุดกราฟได้ขนาดนี้เลยหรอ ผมที่ผ่าน 4.2 มาแล้ว เจอข้อสอบอาจารย์ ยังเสีย Self เลยครับ ตอนนั้นในใจ คืออยากจะคืนผลสอบผ่านเลย เพราะทำข้อสอบในมหาวิทยาลัยไม่ได้ ในขณะนั้นเพื่อนลาออกไปแล้วเกือบ 10 คน ด่านแรกยากเสมอ ตอนนั้นกัดฟันสุดในขณะที่ MBA ก็เกือบๆจะจบ 5555 ปรับตัวบัญชีอีก
ลืมบอกว่า ทำไมถึงเลือกโท บัญชี
ตอนนั้นเพื่อชื่อ สา เรียนบัญชีแล้วสอบผ่านCPA
แล้วไปเปิดสำนักงานบัญชีเอง
ผมเลยถามว่า ถ้าจะเรียนบัญชีเพื่อที่จะไปสอบ CPA
ต้องเรียนที่ไหนดี มีแนะนำไหม ต้องเรียนตรีเนาะ
แต่เพื่อนก็บอกว่า มีปริญญาโททางการบัญชี ของธรรมศาสตร์ เป็นหลักสูตรแรกในประเทศที่ได้รับอนุมัติจากสภาวิชาชีพที่เคียบเคียงวุฒิเก็บชั่วโมงและทำงานผู้ช่วยผู้สอบบัญชี และต่อยอดไปเป็น CPA ในอนาคตได้
ตอนนั้นก็เชื่อเพื่อน เพราะรู้จักมานานมาก
และเพื่อนก็เป็นแฟนของเพื่อนสนิท คงไม่แนะนำสิ่งไม่ดีให้เรา
สรุปหลักสูตรนี้ดีมาก แต่หนักจริง ไม่ได้หลับได้นอน
งานเดี่ยวงานกลุ่ม การสอบ การเข้าเรียนให้เกิน 80%
ปีแรกผมโชคดีหน่อย โควิดมา เรียนออนไลน์ เลยพอได้ ปัญหาคือปี 2 ที่ไม่ Lockdown ยากเลย คือเจ้าไม่ครบ 80% แน่ เลยวางกลยุทธ์ เราจะลาและหยุดให้ผ่านเกณฑ์ 80% สลับกันหยุดแต่ละวิชาในแต่ละช่วง สลับกันไป ขาดเรียนอย่างใช้สถิติและกลยุทธ์ คือมีเกณฑ์ก็เคารพ แต่เราเปลี่ยนเกณฑ์ไม่ได้เราต้องปรับตัวให้ไปตามเกณฑ์
วิชาที่ชอบที่สุดละกัน มาตรฐานบัญชี 1+2 ใช้ต่อในข้อสอบ AISA +CISA ด้วย
วิชา Finance ใช้สอบ CFP 1+2+4ได้ และ Corporate Finance ในAISA+CISA
วิชาวิเคราะห์งบการเงิน ตอนรันเรียนคณะบดี ขอแอบบ่น การบ้านทุกสัปดาห์ แต่ได้ฝึกคิดและปฏิบัติ จำได้ว่าตอนวิเคราะห์งบ โปรเจคFinal คือ Healthcare ทุกบริษัท เอามาวิเคราะห์งบแบบนักการเงินและนักบัญชี แอบบ่นนิดนึง ในทีมเพื่อนเนี๊ยบมาก รัก อยู่KPMG เข้มและละเอียดมาก อีกคน มุก คนนี้มาจาก สตง อีก เป็นคนที่ด่าเยอะสุดละสำหรับเรื่องงาน ไม่ใช่ผมด่ามันนะ สู้ไม่ได้ เพื่อนเนี๊ยบตามสไตล์ สตง จะร้องไห้ 555 ส่วนอีกท่านพี่พราว เป็นทนายความ สาย Corporate เรื่องเอกสารเนี๊ยบแบบผมมักดีลลับว่า พี่ช่วยจัดFormat กับตรวจงานให้หน่อย จริงๆอีกคน เม Tax Advisor คนที่ไม่รู้ภาษาไทย แต่ภาษีและภาษาอังกฤษผมยกให้ตัวตึง
ได้เรียนรวมกันคือ พวกนายคือใครกันครับเนี่ย ปีศาจชัดๆ555 กลุ่มอื่นๆก็เก่งทุกคน ยอม เป็น 2 ปีที่สนุกมาก และรู้สึกคุ้มค่านะ
อีกวิชาคือ Business Integration ทุกอย่างที่เกี่ยวกับซื้อขายกิจการ บัญชี ภาษี ข้อกฏหมาย การเงิน HR แรงงาน เป็นวิชาที่ผมขยันที่สุดละ จำได้ว่าทั้งอ่านไปก่อน เรียนไปก่อน เรียนในห้อง เรียนซ้ำ หาข้อมูลเพิ่ม เรียนแบบจ่ายเงินเพิ่มและSource ของตลาดหลักทรัพย์ทั้งหมด เอาเป็นว่าเรียนแล้วสนุกไง ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ก็เอามาได้ใช้จนถึงทุกวันนี้
โอเคจบ
ตอมาก็เรียนต่อ
ป.เอก DBA หอการค้าไทย พร้อม นิติ ธรรมศาสตร์ ภาคบัณฑิต
ตอนนี้ถึงผ่าน QE เตรียมสอบ Proposal
นิติศาสตร์ เก็บมาได้ 89 หน่วยกิต
ป.เอกสิ่งที่ได้คือกระบวนการคิดแบบเป็นระบบ
การใช้การวิเคราะห์เชิงสถิติขั้นสูง
ตอนนั้นชนช้างไปไม่ไหวพร้อมกฏหมาย
เลยหยุดไว้ มาต่อกฏหมาย ป.ตรี 89หน่วย
แล้วเก็บกฏหมายขั้นสูงไปด้วย ในสายธุรกิจ ถ้านับเป็นหน่วยกิตเทียบเท่า 36 หน่วยกิต
แล้วก็พักกฏหมายด้วย
จริงๆกฏหมาย ถ้าไม่ได้จะเป็นทนายหรือเปลี่ยนสาย
ไปเรียนแค่กฏหมายกลุ่มธุรกิจ
อาจจะไม่ต้องเรียนฝั่งอาญาหรืออื่นๆก็ได้
หรือเรียนสายศิลปศาสตร์ แต่จะไปเป็นทนายหรือผู้พิพากษาหรือสอบเนติบัณฑิตไม่ได้
ผมเลยเรียนนิติศาสตร์บัณฑิต จะได้เพิ่มทางเลือกได้หน่อย เผื่อจะเปลี่ยนสายก็ย่อมทำได้
ผมว่ากฏหมายชอบหมดนะ เว้นจะยากและเยอะ
แต่ก็ผ่านมาเยอะเช่นกัน555
แต่ระหว่างที่เรียนนิติศาสตร์และป.เอก
ผมเรียน MBE NIDA เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ
ใจจริงอยากเรียนแค่ Econometric แค่นั้นเลย
แต่เห็นว่ามี Online ไม่ใช่อัดเทป
สอนสดแต่เป็น Online และค่าเทอมไม่แพงมาก
เป็นมุมมองธุรกิจที่ประกอบกับเศรษศาสตร์
แม้ว่าเนื้อหาบางส่วนซ้อนทับ MBA มาบ้าง
แต่ผมว่าความต่างคือมุมมอง
มองอีกมุมในเรื่อวเดิม ซึ่งผมว่ามันช่วยได้มากเลย
วิชาที่ผมชอบที่สุด Data Analytic for business Decision เป็นการใช้ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจทางธุรกิจ พอองค์ความรู้นี้ประสานกับสิ่งอื่นๆที่ในมือ มันทรงพลังอำนาจมากขึ้นอีกนะ อาจารย์ PhDทุกท่าน ตอนที่อาจารย์สอนมันจะหลากหลาย แข็งแกร่ง เนื้อหาเยอะ
จริงๆเนื้อหาทั้งหลักสูตร ถือว่าเปิดโลกและทันสมัยเนื้อหามาตรฐานสากลมาก และทุกคนที่สอนเหมือนอาจารย์ปิดตาสอนยังพูดได้ เก่งมาก แล้วComment ของอาจารย์มีประโยชน์ในการทำงานในชีวิตจริงมากขึ้น จะมีมุมล้ำๆที่เราก็อาจจะคิดไม่ถึงเหมือนกันในมุม Business ใบนี้ผมว่าคุ้ม เรียนอยู่บ้าน เนื้อหาตึง ข้อสอบยาก แต่เอาไปใช้ได้ งานจากที่เคยต้องทำ 4 คน อาจารย์ปรับให้ทำ 1-2 คน ได้ทำเยอะขึ้น เรียนรู้เยอะขึ้น เห็นเพื่อนำเสนอที่หลากหลายมากขึ้น พัฒนาไวขึ้นในระยะเวลาอันสั้น ตอนนี้เหลือวิขาสุดท้ายละ +IS+ภาษาอังกฤษ+Comprehensive Exam
จริงๆผมก็เรียน ป.โท Computer Engineering AI&Big Data ที่ DPU เอาจริงสำหรับผมที่มีพื้นฐานมาบ้าง ยังหนักเลย แต่เรียนไป ทำการบ้านทุกคาบ ไม่ทราบอะไรเลย เอ้ย ไม่ใช่ ถ้าทำทุกคาบ ก็พัฒนาทั้งมุมมองและทักษะ อาจารย์เก่งทุกคนเลย แล้วสอนค่อยๆไป ค่อยๆพาทำ หนักอยู่ แต่อนาคตคุ้มแหละ เพนาะต่อยอดได้อีกเยอลย กำลังเรียนเทอมที่ 2 อยู่
สรุปว่า
พื้นฐาน Math+Coding+C+HTML+สอวน.คณิต+Pre-MWIT
ความฟลุ๊ค : ติด สอวน.ชีวะ +สอบติดหมอ MDX มข + สอบติดแพทย์ มอ
เรียนเสริมจบแล้ว : ตรีแพทย์ มข จบปี 2561 +MBA การเงิน หอการค้าไทย(หลักสูตรออนไลน์) จบปี 2564
ผ่าน AISA ปี 2566 เคยได้ทุน NewBreed Financial Professional ทุนอบรมและสอบของตลาดหลักทรัพย์
ผ่าน CISA ปี 2566 ได้ทุน CISA Schloarship ที่มีการเปลี่ยนหลักสูตร CISA ใหม่รุ่นแรกของประเทศไทย
ขึ้นทะเบียนนักวางแผนการเงิน CFP ปี 2566
ขึ้นทะเบียนกับ กลต เป็นนักวิเคราะห์การลงทุนปัจจัยพื้นฐานด้านตลาดทุน (IA) และผู้วางแผนการลงทุน(IP)
ที่กำลังเรียนอยู่
นิติศาสตร์ (รอกลับไปเรียนต่อ)
MBE(ตัวสุดท้ายและเล่มจบ)
กฏหมายขั้นสูง(รอ)
DBA เตรียมสอบ Proposal ผ่านQE และ Conference ไป1ละ
AI&Big data เหลือ 2 เทอม
ถ้าแนะนำจะเตรียมข้ามสาย
ถ้ายังไม่จบปริญญาตรี
1.ถ้าอยากทำงานเร็ว ไปสายประกันหรือกองทุน
ประกัน อบรมและสอบ ขอรับในอนุญาตัวแทน/นายหน้าประกันชีวิตและประกันวินาศภัย ผ่านขึ้นทะเบียนทำงานเบย เกิน 20 ปี
2.สายลงทุน
ถ้าสอบ IC Plain จะติด deadlock คือต้องจบปริญญาตรีก่อน ถึงจะขึ้นทะเบียนกับ กลต ได้
วิธีแก้ ไปอบรม CFP ชุดวิชาที่ 1 และCFP ชุดวิชาที่ 2หลักสูตรใหม่ แล้วขึ้นทะเบียนผู้วางแผนการลงทุน แบบนี้ไม่เน้นปริญญาตรี ทำวานได้เลย
(ช้าแค่ตอนขึ้นทะเบียนกับตรวจสอบข้อมูลกับสมาคม)
ถ้าไม่อยากทำงาน แต่ยังไม่จบปริญญาตรี
ใช้สิทธินักศึกษาแล้วเล็งทุนของตลาดหลักทรัพย์ที่ทุน AISA ไปเรียนและอบรมและสอบให้ได้
ก่อนจบไม่ว่าสาขาไหนมา ไปให้ถึง CISA
ถ้าจบแค่ AISA ยังต้องการประสบการณ์อีก 2 ปี พร้อมบทวิเคราะห์หนังสือรับรองอีกถึงจะขึ้นทะเบียนนักวิเคราะห์ได้
แต่CISA ไม่ต้องประสบการณ์ ไปสอบผ่าน AISA+CISA+Ethic มาตรฐานวิชาชีพผ่านก็ขึ้นทะเบียนได้
ตอนผมอ่านเข้มๆทุกๆ3 เดือนผ่านได้
แต่อาจจะ5-10 รอบอยู่ที่เรียนวนไป
แต่ผมก็เจอน้องในทีมผมที่เป็นหมอ
ปีแรก จบ CISA Level ตันในปีแรก+CFP 3ชุดวิชา พร้อมIC Plain+IC P2+IC P3ในปีแรก
ปี 2 ผ่าน CFP 4.1+4.2 ในขณะที่บ่นข้อสอบสมาคมและ passing rate แค่ 10+%
น้องเก่งและขยันมาก ผมไม่ได้สอนอะไรมาก
แค่ยกตัวอย่างว่ามีคนทำได้มาแล้ว
ถ้าผมแนะนำแบบประหยัดแบะได้ประสิทธิภาพ
สอบให้ผ่านถึง CISA ให้เร็วที่สุด ปีเดียวได้ยิ่งดี
ถ้ามีงบเรียนCFP1+2ได้จะเตรียมไปพร้อมกันได้
แต่ถ้างบจำกัด ตัดCFP อแกไปเพราะเปลืองเงิน
ไปสอบ CISA ให้ผ่าน แล้วเข้า Challenge Status ประหยัดค่าอบรมไปได้ราวๆครึ่งแสน
แล้วจะไปสอบเลยก็ได้แต่ปัญหามักไม่ผ่าน
เพราะหนังสือที่วางขายอยู่ หนังสือเก่า
กรอบ 15-20 ปี อาจจะไม่ค่อยได้อัพเดต
อัพเดตอัพขึ้นเว็บแต่อาจจะไม่มีการประขาสัมพันธ์ที่ดีพอที่จะหาอ่านเองได้ครบตามLOS หลักสูตร
หนังสือ ถ้าในมุมมองผม อาจจะไม่เพียงพอต่อข้อสอบหรือไม่
ทำให้จำเป็นต้องไปนั่งอบรมตามสถาบันต่างๆ
ส่วนความแตกต่างไปทำการบ้านกันเอาเองนะ
เลยคิดว่า ความจำเป็นของการไปสุดทางอาจจะไม่จำเป็น
เอาแบบใช้งานได้และเป็นประโยชน์
จบCISA waive อบรม สอบให้ได้ IP เพียงพอละ
หรือถ้าใช้แค่ IC Complex2 จริงๆแค่สอบ AISA or CISA ก็ขึ้นIC Complex 1ได้ ซึ่งสูงกว่านะ
ถ้าผมวันนี้แนะนำน้องจะบอกว่าฝั่งนั้นสุดแค่นี้พอ
ถ้าอยากได้ภาษีตึงๆและดูCorporate ได้ ไปเก็บฝั่งบัญชี เก็บชั่วโมงทำงานสอบบัญชี แล้วไปสอบให้ได้ CPA
แต่ถ้าใครไปสายกฏหมาย ถ้าสายทำธุรกิจ ไปศิลปศาตร์หรือเน้น Business law ทั้งหลักสูตรหรือคอร์สระยะสั้น
ถ้าจะต่อยอดฝั่งกฏหมาย ก็ไปตั้งต้นนิติศาสตร์ ถ้าเน้นต้นทุนน้อย ไปราม ค่าเทอมถูก แถมมีเทปออนไลน์ด้วยมั้ง(เพื่อนเล่าให้ฟัง)
ส่วน AI&Big data เพื่อนบอกว่าถ้ามี Domain Expertแล้วไปต่อยอดมันจะโหดมาด ซึ่งก็จริง
สรุป
ถ้าจะเรียนแบบผม เร็วและลงทุนน้อย
CISA>CFP1+CFP2ใหม่(IP) >ไปต่อบัญชีและก)หมาย
หวังว่าจะได้ประโยชน์
หมอโอ๊ต อยากเรียนไม่ได้นน



